Hallo allemaal

Hierbij dan mijn weblog voor mijn reis naar Burkina Faso. De komende 3 maanden zal ik jullie doormiddel van deze weblog op de hoogte houden van mijn gebeurtenissen. Even voor iedereen die nog niet weet waar Burkina Faso ligt, een kaartje.

                     

Ik zal voornamelijk in de hoofdstad Ouagadougou (ja, je leest het goed) en een klein plaatsje Boulsa zijn. Zoals jullie waarschijnlijk niet anders hadden verwacht ga ik me in dit land bezig houden met het onderwijs. En wel het curriculum van het technische beroepsonderwijs in Burkina Faso. Ik hoop dat jullie het leuk gaan vinden om bij te houden wat ik doe maar natuurlijk vind ik het ook heel leuk als jullie mij een beetje op de hoogte brengen van de ontwikkelingen in Nederland. Dus vergeet vooral niet even een berichtje achter te laten :-D...

Eindhoven 20 februari 2008

En toen was ik weer in Nederland…… en wat ik hier van vind? KOUD!!! Ja, het is hier echt heel koud. De eerste dagen in Parijs vielen me op zich wel mee. Had het gevoel dat ik in een koelkast liep met een lekker zonnetje. Inmiddels is de koelkast veranderd in een diepvries. Kou hier of in Burkina is heel anders. In Burkina is de kou de wind. Je krijgt het dan koud omdat je, je niet tegen de wind hebt gekleed. Denk aan in je bikini op een winderig strand. Yvonne, Fati en Beatrice hebben me naar het vliegveld gebracht. Daar aangekomen vond ik meteen 3 Franse toeristen die tegelijk met mij in Bani waren. Blijkbaar gingen ze tegelijk met mij terug. In het vliegtuig had ik voor de 2e keer de pech gehad dat ik naast de nooduitgang zat dus zonder raam. Na een hele vriendelijke stuward verdrietig te hebben aangekeken heeft hij speciaal voor mij een plekje gezocht bij het raam met enorme beenruimte. Ik natuurlijk helemaal blij want heb nu de zonsopgang over de Sahara gezien vanuit de lucht. Echt heel mooi. Tot aan het weekend ben ik nog in Frankrijk gebleven en heb met Rob de hoogte punten van Parijs bewonderd. Mijn Frans schijnt een stuk verbeterd te zijn als ik Mickaël en andere mag geloven. Ik merk vooral dat ik makkelijker praat en natuurlijk een grotere woordenschat heb. Verder mis ik mijn Burkinese vrienden, de warmte van de mensen op straat en om me heen, het ontdekken van nieuwe dingen, de zon en nog heel veel meer. Ik mag nu officieel zeggen dat mijn stage echt helemaal top was. Bij mijn vertrek uit Burkina vroeg iedereen of ik nog terug kom en dat ik ze niet mag vergeten, ik ben bang dat ik niet anders meer kan. De verhalen dat Burkina een verslavend land is zijn helemaal waar. Dit was dan mijn laatste bericht op mijn weblog. Deze week verstop ik me nog even in Eindhoven maar volgende week dinsdag of woensdag ben ik weer helemaal thuis in Enschede. Voor de echte volgers, die blauwe sjaal op de foto is inderdaad de tulband van Noum. Ik wilde er een kopen als souvenir maar toen Noum alle winkels in Ouaga had gehad heeft hij diezelfde dag nog geregeld dat Ousmane de tulband van Noum met de bus mee van Bani naar Ouaga liet komen. Uiteindelijk is Souleman hem bij het busstation in Ouaga gaan halen en is bij mij langsgekomen om het af te geven. Ik denk dat dit wel voldoende aangeeft hoe lief de mensen daar zijn…

 

koud in Parijs

 

Ouaga 9 februari 2008

Ik ben weer terug in Boulsa (inmiddels in Ouaga). Dus in de bewoonde wereld. Dit verklaard voor jullie meteen waar mijn verhaal op mijn weblog bleef. Ik ben namelijk, zoals gepland, weer terug gegaan naar Bani nadat ik 2 hectische dagen in Ouaga heb doorgebracht. Ik had het geluk dat aangekomen bij de bus, vriend Souleman klaar stond met twee kittens die ik mee mocht nemen. Mouss 1, een rode kitten, was namelijk een week van tevoren door hongerige kindertje gekidnaped en op de BBQ gelegd. De hele reis heb ik me afgevraagd wat er in de doos zat aangezien de kittens vergaten om geluid te maken en te bewegen. Stiekem heb ik dan toch door een gaatje gegluurd en twee twinkelende oogjes keken mij aan. Aangekomen in Bani werd ik natuurlijk meteen door de bevolking ontvangen als een toerist gelukkig stond Noum al klaar om mij mee te nemen naar “le nomade”. Aangekomen was het tijd om Mouss 2 & 3 te bevrijden. Mouss 2 trok direct een sprintje naar de buren en is verdwenen in een gat. Conclusie Mouss 3 is als enige achtergebleven maar is zeker zo schattig. Maandag ochtend zijn Noum en ik op de brommer vertrokken naar een miniscul dorpje (5 hutten) vlak bij Yalgo. We hadden toevallig net geluk gehad aangezien het nieuwjaar was in het dorp en de Naba (Koning) een groot feest gaf.

Naba en familie

 

Lees verder...

Boulsa 23 januari 2008

En daar is ze dan de 22 jarige, maar nog altijd even jonge dame. Ik zal jullie gerust stellen ik zie en voel geen verschil. Behalve dan dat ik wat moe ben maar dat komt meer door de hectiek van de afgelopen week. Deze week ben ik dus weer in Boulsa. Het kleine dorpje waar de technische school staat. Ik ben vorige week zondag vertrokken met de bus. Een bus in Afrika is niet te vergelijken met een bus in Nederland. Heb begrip vol bestaat bijvoorbeeld niet. Is het ruim aan de onderkant van de bus vol dan ga je verder met de bagagerekken en plaatsen onder de stoelen in de bus en mocht dat ook vol zijn dan neem je een etage hoger, het dak. Dat geldt zowel voor producten als dieren, ok mensen in het bagageruim heb ik nog niet gezien maar op het dak wel. Je moet dus ook niet raar opkijken als je moet staan in de bus. Op zich dus ook niet verbazinwekkend dat je aan de kant van de weg omgekantelde voertuigen ziet. Aangezien bijna niemand over een auto beschikt moet iedereen die voor een wat langere afstand wil reizen de bus nemen dus ook de mensen met een marktkraam of boetiekje. Soms zie je dus hele matrassen, pannensets of pallets bananen naar binnen gesleept worden. Een ander zeer flexibel object is een schaap. Heb nooit geweten hoe klein je een levend schaap kunt krijgen. Het compacte pakje schaap past mooi tussen de koffers in het baggageruim of soms als hij geluk heeft mag het een ere plaatsje op het dak. Neus in de wind en daar gaat ie dan.... Bij iedere bocht of bobbel hoor je dan schapenpootjes op het dak of als je pech hebt ruikt je tas naar schapenpis, he Ninos.

Nou vraag je, je natuurlijk af hoe je een schaap naar de bus krijgt als je geen auto hebt. Nou gewoon op de brommer of fiets. Waar doen wij toch altijd moeilijk over? Men neemt gewoon een bak en een touw of, optie voor een man, je legt hem tussen je benen. Om even te bewijzen dat het kan geef ik jullie een foto.

schaap op brommer

Lees verder...

Ouaga 12 januari 2008

Haha wat een leuke reacties dank je wel en inderdaad had ik december in de plaats van januari geschreven. Ik heb ook nog steeds geen gevoel van de tijd waarin wij leven voor mijn gevoel is het nu ongeveer september waarschijnlijk ga ik het nog raar vinden ook dat het dalijk alweer lente wordt in Nederland als ik terug kom. En dan mijn arme familie die net lekker opgewarmd waren en nu weer met verkneukelde, is dat een woord, botjes in de kou zitten. Nou ik zal jullie allemaal wat minder jaloers maken want het is hier inmiddels ook koud. Sinds een week loop ik bijna hele dagen met een dikke wollen trui aan en dichte schoenen. De Afrikanen lachen me al uit omdat ze nog nooit een Europeaan hebben gezien die het zo koud heeft. Blijkbaar ben ik nu dus officiel een koukleum dus helden van de ribbeltsroad als ik terug ben wordt het weer lekker een sauna op mijn kamertje. Tja nooit geweten dat 30 graden op de thermometer toch koud kon aanvoelen. Het is namelijk de wind die het koud maakt.

 

straatbeeld

Lees verder...

Ouaga 3 januari 2008

Bonne année!!! Gelukkig nieuwjaar allemaal. Ik hoop dat jullie hele fijne feestdagen hebben gehad. Ik in ieder geval wel. Heb nog nooit zoveel feesten gehad in december als dat ik hier gehad heb. Naast de dagen die wij kennen heb je hier namelijk ook nog de moslim feesten en verjaardagen. Zo heb ik twee keer het slachtfeest gevierd. Hoe dat kan leg ik jullie dalijk uit. Een feest in Burkina houd vooral in eten totdat je echt proppie vol zit. Je gaat je in december dan ook afvragen of ze echt arm zijn want alle tafels staan vol met eten en drinken. Maar goed ik kan je vertellen dat ze echt alles geven om eten te kunnen serveren aan hun gasten zelfs als ze het geld niet hebben. Zo moet je rond de feestdagen als toerist ook extra goed opletten omdat er vaker overvallen en bandieten zijn. Haha ze zijn hier dol op het woord bandiet, dit houdt in boeven, rovers maar ook gewone onschuldige kwajongens streken. Afgelopen twee weken zijn twee zussen en mijn moeder langsgekomen en hebben we rondgereisd door het land. Neem even iiets te eten en drinken en pak een lekkere stoel want het is een heel verhaal geworden. Hieronder zie je mij trouwens met Noum als Nomad op de zandduin.

 

Lees verder...

Boulsa 16 december 2007

Bonjour a tous! Hopelijk zijn jullie nog niet ingevroren. Anders ben je bij deze van harte uitgenodigd om te ontdooien in het nog altijd even warme Burkina Faso (30 graden). Jullie zijn vast benieuwd naar mijn verhalen van het platteland aangezien ik nu weer terug ben in het enorm luxe, en dat zie ik vooral nu pas, Ouagadougou. Ik hou van dit land en ik hou van de mensen. Ja, ik denk dat ik de Burkina Faso aanstekelijkheid ook heb gekregen. Iedereen die er namelijk geweest is vind het er geweldig. Maar goed Boulsa...heerlijk om even op het platteland te zijn na de chaos in de stad. De schoonheid van de omgeving neemt toe, met de Afrikaanse hutjes en de dieren overal om je heen, maar de de luxe moet wat inleveren. Water komt uit de put en er is niet 24 uur per dag electriciteit. Maar goed eigenlijk interesseerd luxe me niet zoveel het is hier echt prima zoals het is. Al zie ik ook in dat het moet veranderen voor de ontwikkeling van het land.

hutjes Bonhomme

Lees verder...

Ouaga 8 december 2007

Vandaag een klein verhaaltje voordat ik naar het dorp Boulsa vertrek. De eerste weken heb ik in Ouagadougou, Ouaga voor de kenners, doorgebracht. Dit is de hoofdstad van Burkina Faso. In de hoofdstad werk ik aan mijn opdracht bij het ministerie. Hier kan ik documenten vinden, er zijn mensen met kennis en ik kan internetten in cybercafées. Internetten bij het ministerie is niet mogelijk. Raar eigenlijk dat het voor ons zo vanzelfsprekend is dat je overal maar kunt inloggen. Om jullie even een impressie te geven hoe ik aan het werk ben, heb ik even een foto gemaakt. Ik werk in een ruimte samen met monsieur Oualbeogo hij geeft advies over het vak geschiedenis geschiedenis op middelbare scholen, Lieke moet jou toch zeker aanspreken. Dat er zoveel boeken zijn is eigenlijk ook een uitzondering. Je kunt het een beetje zien als een bibliotheek  van het ministerie. Tja, dan valt de hoeveelheid ineens weer tegen. Boeken zijn hier gewoon veel te duur voor de bevolking om te kopen.

 

Werkplek ministerie

 

Lees verder...

Ouaga 29 november 2007

Alweer ruim 2 weken voorbij en natuurlijk weer een heleboel gebeurd dus het wordt weer tijd om jullie op de hoogte te brengen. Inmiddels ben ik al echt aan het werk met mijn opdracht en heb ik kennis gemaakt met een stukje Burkinees organisatiewerk. Zoals alles hier gaat moet je eerst langs de hoogste persoon in functie om toestemming te krijgen. Aangezien ik nu een gedetailleerder plan had moest ik eerst langs de Minister Traoré. Ik had vorige week maandag een afspraak maar die werd gecanceld omdat mijn contactpersoon ineens in het buitenland zat en, naar horen zeggen, de minister aangevallen was door bandieten op de snelweg naar Bobo. Gelukkig was hij niet gewond geraakt maar mijn afspraak werd verzet. 

 seminor in Samaa

Lees verder...

Ouaga 16 november 2007

Vandaag bereid ik mijn verhaal even thuis voor zodat ik hopelijk wat minder problemen krijg als ik online ben. Ik zal ook proberen om wat foto’s te laten zien. Nog steeds gaat alles prima hier. De zon schijnt, de lucht is blauw...

seminar 

Lees verder...

Ouaga 14 November 2007

En daar ben ik dan eindelijk vanuit Ouaga. Ben gisteren vanuit Parijs naar hier toe gevlogen. Kost me een slapeloze nacht maar dan heb je ook wel wat. Ben gisteren om 13:30 uur Burkinese tijd aangekomen, het is hier 1 uur vroeger.  Zoals beloofd kwam Nazi Kaboré mij van het vliegveld halen.

Thuis 

Lees verder...

Vertrek 9 november 2007

Inmiddels zijn al mijn spullen gepakt en ben ik onder weg naar Rotterdam. Mijn hele to do list heb ik af kunnen strepen. Morgen ochtend vertrek ik naar Frankrijk, naar Mickaël. Komt meteen mooi uit omdat ik vanaf Parijs vlieg. Dinsdag 13 november 2007 om 7:15 uur vertrek ik dan echt met het vliegtuig naar Ouagadougou. Dus bij deze mijn laatst groet vanaf Nederlandse bodem.